Dinosaurios

Onte o ceo no Peru se abriu para deixar paso a un meteorito que deixou un considerable burato duns 30 metros. Na Voz aparece, xunto ca foto do crater, o relato do medo que ten a xente a contaminación que se poidese producir.

O medo é irracional, e por iso incontrolable e soe ser consecuencia da ignorancia e o descoñecemento. A min danme medo as alturas, quero dicir, por exemplo, andar pendurado dun guindastre ou no borde dun tellado porque non estou afeito a tales malabarismos e ignoro cal é a resistencia do guindastre ou si as tellas esbaran moito. Chamorro, o meu constructor é un auténtico trapecista e da chimpos dun andamio o outro sen a maior dificultade. Coñece e xestiona o risco.

Cada vez son máis e máis sólidas as evidencias, especialmente do rexistro fósil, de que foi un meteorito que batiu no que agora é o golfo de México, a causa da misteriosa desaparición dos dinosaurios. A pesar delo, un grupo de creacionistas anda a dicir pola rede que home e dinosaurios conviviron harmónicamente na Terra.

Dame medo a osadía desta xente, porque ignoros seus límites.

A foto é da pata do dinosaurio de Riodeva (Teruel) que se atopa no parque de Dinópolis. Eu fun este verán e é altamente recomentable non só para os picariños

Conservapedia

As veces é sorprendente como as ideas vanse entramando entre si levándote a descrubir outras que non podías nin imaxinar. Eu gosto moito de facer este exercicio co google. Onte a descuberta deixoume sen fala.

Estaba a preparar un post sobre unhas recentes declaracións do papa Ratzinger nas que sostén o creacionismo coma verdade científica e atopei a conservapedia. A conservapedia é unha enciclopedia aberta, ó estilo da wikipedia que xurdíu como alternativa de ésta ó considerar que as entradas que contiña eran anticritiáns e antiamericanas. Una dos principáis temas que desenvolve a conservapedia é o creacionismo e o diseño intelixente (alén da homosexualidade, o comunismo ou a teoría do Big Bang.

Teño intención investigar ata onde alcanza a influencia ideolóxica deste sitio fora dos EEUU, e de ler con calma os seus contidos. Estou preocupado pois semella que as ideas do diseño intelixente están a constituir os alicerces do ensino da bioloxía nos bacharelatos de moitos lugares do mundo.

Entre tanto, non me resisto a facervos partícipes da miña sorpresa.

al despertar: sexo o desayuno sano?

Este é o titular de "La Voz" de hoxe. Eu a verdade nin me plantexo a dicotomía. Máis ainda cando se poden facer as dúas cousas a vez.

A enquisa que alimenta esta nova, conclue que os galegos somos máis de comer a esas horas, polo que, sendo optimistas, cabe supor -a enquisa non o di- que o folleteo o deixamos para a noite.

Non sei os amigos deste blog que preferncia teñen, pero si a queren compartir, por favor que sexa argumentadamente.

O cadro titúlase o desayuno

dieta mediterránea vs atlántica

A noticia de El País faime pensar nas verdadeiras bondades da dieta mediterránea... ou serán bondades as da dieta atlántica?

incendios

Velaiquí a campaña de concienciación que fixo que este verán non tiveramos que sufrir o lume

Adicado a Lula Fortune

Obsérvese o sinal, noviña do trinque, que puxeron en pleno macizo central e onde indica o camiño para ir o pobo de Porto e non o peirao de Valdín, ó pé de Pena Trevinca, na provincia de Zamora onde a pertinaz seca non da nin para botar un colchon inflable



As veces facer os sináis sen coñecer os lugares ten estos riscos...

de volta de dar unha volta pola Galicia profunda

Despois de un mes e medio de ausencia volto a este espacio onde as ideas e o pensamento quedan retidos en forma de verbas escritas para que se poida discutir sobre elas.

O verán da pa moito. non hai máis que ver a fecunda lista de post nos blogues amigos. Eu teño unha manchea de cousas que contar. Pero para comenzar sirva esta imaxe captada por min mesmo nunha estrada por terras de Trives.

Escollina porque estiven a pensar si será certo os que din que no verán aumentan enormemente os contactos sexuais favorecidos pola húmida combinación de calor, brevedade das roupas e festa rachada.

Se cadra teñen razón. Na foto podedes comprobar ata qué extremo chega a procacidade e ó explícito da natureza das xentes da montaña Galega.